ΒΙΒΛΙΟΜΑΤΙΑ στο διήγημα του Γούντυ Άλλεν "Η απόρριψη"

News » ΒΙΒΛΙΟΜΑΤΙΑ στο διήγημα του Γούντυ Άλλεν "Η απόρριψη"
Posted on 18 Dec 2020 09:40

UNSET-3.jpg

Έχουμε νέα ομάδα λογοτεχνίας! Μάλιστα στις 12/12 έκανε την παρθενική της συνάντηση με αφορμή το διήγημα του Γούντι Άλεν (μάλιστα, γράφει και λογοτεχνία!) «Η απόρριψη».
Ο βαρύγδουπος τίτλος παραπέμπει μόνο στην αποτυχία του 3χρονου Μίσα να αξιολογηθεί θετικά από ιδιωτικό παιδικό σταθμό στο Μανχάταν. Ακολουθεί η συντέλεια του κόσμου για την οικογένεια Ιβάνοβιτς! Από το κλαμπ της υψηλής κοινωνίας γρήγορα κατρακυλούν στην πτώχευση.
Το τέλος αιφνιδιάζει με την απόσυρση των συζύγων σε ίδρυμα αστέγων, όπου φωτίζονται (!) και οραματίζονται τη Βασιλεία του Θεού. Ανάξιοι γαρ για το Αμερικανικό Όνειρο, απέδρασαν από τη ματαιότητα μέσα σε ένα νέο κλαμπ, τους αναξιοπαθούντες πλέον! Εμφανής σαρκασμός και χιούμορ ως τα σύνορα της παρωδίας. Εκτός από την κωμικότητα αναφέρθηκαν περαιτέρω αναλογίες του σκηνοθέτη και συγγραφέα Άλεν. Ας πούμε:

  1. Επιμονή. Δεν έχεις καμία τύχη, εσύ όμως κυνήγα την!
  2. Επιδερμικές ανθρώπινες σχέσεις. Η ερωτική πίστη, η ειλικρίνεια, η ηθική υποχωρούν μπροστά στην πλουτομανία, τις επωφελείς γνωριμίες και το lifestyle.
  3. Αστική νεύρωση. Οι ήρωες έχουν χάσει την επαφή τους με τα πράγματα. Αντίθετα, είναι εκτεθειμένοι σε σύμβολα, παραστάσεις, ψεύτικες λάμψεις και αντικατοπτρισμούς.
  4. Whatever works! Καιροσκοπισμός. Το έγκλημα είναι μια καλή δουλειά!
  5. Ψυχοθεραπεία. Η ψυχανάλυση είναι αυτονόητη δραστηριότητα, ενταγμένη στην νεοϋρκέζικη κουλτούρα, όπως το Central park, το Άγαλμα της Ελευθερίας, η Μαφία.
  6. Τυχαιότητα. Το απρόοπτο επεμβαίνει, στερώντας μας το καθησυχαστικό αίσθημα ότι ελέγχουμε τη ζωή.
  7. Ανάλαφρη θρησκευτικότητα. Η πίστη έχει αγχολυτικές αρετές.
  8. Σύζευξη της αλήθειας και του ονείρου. Το τέλος μοιάζει πρόχειρο, μη πειστικό, ένα: "Και ζήσαν αυτοί καλά…" Όπως και σε πολλές ταινίες, η ιστορία κλείνει με τη μακάρια απόδραση από τον σκληρό κόσμο.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Το διήγημα «Η απόρριψη» και οι περισσότερες ταινίες του Άλεν μοιράζονται την ίδια στόφα του δημιουργού τους. Αναγνωρίσιμος Γουντάκος! Πάμε γι’ άλλα…

~Κατερίνα Δημόκα

Το διήγημα περιλαμβάνεται στη συλλογή "Λέγοντας ιστορίες" (εκδ. Καστανιώτης, 2005)

Σου άρεσε το άρθρο; Βαθμολόγησέ το!

αξιολόγηση: 0+x

Latest Blog:

Οι φωτογράφοι Seydou Keita και Malick Sidibe posted on 06 Apr 2021 07:27


Διαδικτυακή παρουσίαση των φωτογράφων Seydou Keita και Malick Sidibe
Δηλώσεις συμμετοχής: https://bit.ly/3fqqsBb

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ:
- ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
- Ομάδα Φωτογραφίας της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς
Την Τετάρτη 7 Απριλίου 2021 και ώρα 7-9 μμ. η Έφη Τσακάλη θα παρουσιάσει τους φωτογράφους Seydou Keita και Malick Sibide από το Μάλι.

event%20%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82.jpg

Προηγήθηκε ο Keita μέχρι τις αρχές του 60 και έπεται ο Sidibe. Ο ΚεΪτά σηματοδότησε την ανεξαρτησία του Μάλι και ο Σιντιμπέ την όποια «επανάσταση» έκανε εκεί η νεολαία.
Ο Σεϋντού Κεϊτά (Seydou Keita) ή αλλιώς ο αποκαλούμενος πατέρας της Αφρικανικής Φωτογραφίας. Ο Seydou Keita αυτοδίδακτος φωτογράφος πορτραίτων, κατέγραψε με τη μεγάλου φορμά μηχανή του, την κοινωνία του Μπαμάκο (πρωτεύουσας του Μάλι), κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης περιόδου αποαποικιοποίησης της χώρας από το Γαλλικό κράτος. Αγάπησε τους ανθρώπους και υπηρέτησε μέσω της φωτογραφίας την ανάγκη τους για ελευθερία και ανεξαρτησία. Κύριο μέλημά του ήταν η ομορφιά και η ισότητα αυτών που φωτογράφιζε. Έμεινε στην αφάνεια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η ανακάλυψή του έστρεψε το ενδιαφέρον της Δύσης στο ογκώδες έργο του και στην Αφρικανική Φωτογραφία εν γένει.

Ο Μαλίκ Σιντιμπέ (Malick Sidibé) ήταν ένας διάσημος φωτογράφος του Μάλι. Δουλεύοντας κυρίως σε ασπρόμαυρο, αποτύπωσε με τις φωτογραφίες ζωηρά πορτρέτα και σκηνές γιορταστικέ και χαρούμενες. Τα πιο γνωστά έργα του απεικονίζουν την αναπτυσσόμενη ποπ κουλτούρα και τη νυχτερινή ζωή της πρωτεύουσας του Μάλι, τεκμηριώνοντας πρωτίστως τους νέους και το ντύσιμό τους, οι οποίοι ποζάρουν κομψά στο στούντιο, με μοτίβα σκηνικά, τα οποία είτε ταιριάζουν είτε σκόπιμα συγκρούονται με τα ρούχα και τις στάσεις των θεατών. «Το πρόσωπο κάποιου είναι ένας κόσμος,», είπε κάποτε ο καλλιτέχνης. «Όταν το συλλάβω, βλέπω το μέλλον του κόσμου.»
Γεννημένος το 1935 ή το 1936 στη Soloba του Μάλι σε μια οικογένεια αγροτών, μεγάλωσε βοηθώντας τον πατέρα του στη βοσκή ζώων και πήγε σχολείο σε ηλικία 10 ετών. Ξεχωρίζοντας για το καλλιτεχνικό του ταλέντο σε νεαρή ηλικία, ο Sidibé επελέγη να παρακολουθήσει τη Σχολή Τεχνών του Σουδάν και αργότερα εργάστηκε ως μαθητευόμενος στο Boutique Service του Gérard Guillat - Guignard, αναπτύσσοντας την ικανότητα και το ενδιαφέρον του για το φωτογραφικό μέσο. Θα πετύχει διεθνή αναγνώριση, με ατομικές εκθέσεις αφιερωμένες στο έργο του στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Σικάγο, το Μουσείο Stedelijk στο Άμστερνταμ, και το Μουσείο Πίνκε στο Angers, μεταξύ άλλων. Κέρδισε το Βραβείο του Χρυσού Λιονταριού για το Lifetime Acheivement στη Μπιενάλε της Βενετίας του 2007, μια από τις υψηλότερες τιμές στον κόσμο της τέχνης και το Musée Pincé στο Angers, μεταξύ άλλων. Πέθανε το 2016 σε ηλικία 80 ετών.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: τηλ. 2261029617 & 6934312101 (κ. Δαμιανός Μωραΐτης) (read more…)

Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, το περιεχόμενο αυτής της σελίδας διανέμεται σύμφωνα με την άδεια Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License