«Καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι…»

News » «Καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι…»
Posted on 23 Sep 2020 08:34

%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%AD%CF%82.jpg

Το πρώτο παιδικό βιβλίο που παρουσιάζουμε στις «ΒΙΒΛΙΟΑΓΚΑΛΙΕΣ» της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς είναι το «Καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι…» της συγγραφέα Αργυρώς Πιπίνη και της εικονογράφου Ίριδας Σαμαρτζή από τις εκδόσεις Πατάκη (2016). Μια ιστορία που -με άμεσο λόγο και εξαίσιες εικόνες- μοιράζει στους αναγνώστες αγκαλιές (μας έχουν λείψει, έτσι;) όπως εκείνες που αντάλλαξε μια οικογένεια με ένα σπίτι.


«Μιαν φορά κι έναν καιρό ήταν ένα σπίτι…» Έτσι, λοιπόν, ξεκινά η ιστορία μας, με ένα σπίτι που αναπνέει κι έχει ψυχή, συναισθήματα. Γκρίζα, ωστόσο, και μελαγχολικά, γεμάτα ερημιά και νοσταλγία για τις φασαριόζικες εποχές όπου άνθρωποι το κατοικούσαν. Γιατί τώρα τα δωμάτια παραμένουν κλειστά, μαραζωμένα, ανυπεράσπιστα στον χρόνο, που τα πολεμά και τα ασχημίζει. Τώρα τα παντζούρια χτυπούν σαν αναστεναγμός και η καγκελόπορτα τρίζει σαν κλάμα. Μόνη παρηγοριά στο παρατημένο σπίτι μας ένα ανθεκτικό δέντρο, μια μηλιά.
Μα όλα τούτα θα αλλάξουν, όταν ένα καλοκαίρι μια οικογένεια θα καταφτάσει. Δυο γονείς, ένα αγόρι (τα ονόματά τους δεν τα έμαθα, την καταγωγή τους επίσης, ταιριάξτε εσείς όποια θέλετε…) κι ένα μωρό διαλέγουν το σπίτι για σπιτικό τους και το επενδύουν με τα υλικά της αγάπης τους. Σταδιακά το γκρίζο οίκημα ξυπνά από τον λήθαργο και βρίσκει χαρούμενη ανάσα. Ο μπαμπάς και η μαμά κανακεύουν το σπίτι, ενώ το αγόρι το συντροφεύει και φιλιώνει με τη μηλιά του κήπου, τη Μηλίτσα του.
Το σπίτι ανοίγεται ευγνώμον στους νέους του ενοίκους και αποκαλύπτει τα δώρα του, παλιά έπιπλα από τους προηγούμενους και κρυμμένα παιχνίδια στην σοφίτα. Και οι εποχές περνάνε με τις χάρες τους, ενώ η οικογένεια ζει τις μικροχαρές της ζωής. Και φτάνει πάλι το καλοκαίρι, συνεπές στο δρομολόγιό του· ένας χρόνος για πότε κύλησε; Το σπίτι πια από γκρίζο έχει γίνει ολάνθιστο. Έδωσε και πήρε. Πρόσφερε και ανταμείφθηκε. Τώρα σπίτι και άνθρωποι έχουν ασφάλεια, ζεστασιά και όνειρα, μα πιο πολύ τη δεύτερη ευκαιρία που, αχ, τη δικαιούνταν…

2020-09-23_11-38-43.jpg

Με γοητεύουν τα βιβλία που δεν έχουν συγκεκριμένο ηλικιακό κοινό, που με καθολικότητα ανοίγονται σε όλους! Κάνουν τους μικρούς λίγο μεγαλύτερους και τους μεγάλους λίγο μικρότερους. Μηνύματα πολυεπίπεδα αλλά καθαρά διαχέονται από την ιστορία μας μέσα από ακριβές λέξεις, ευφυή, παιδικότροπη εικόνα και ενθουσιώδες χρώμα.
Η εμψύχωση του σπιτιού υπενθυμίζει πως ό,τι μας περιβάλλει γίνεται κομμάτι μας και μας καθρεφτίζει. Πως η αγάπη μετουσιώνει και αναδομεί. Πως τα αυτονόητα, όπως ένα δέντρο, μια στέγη, μια μικρή πατρίδα, είναι τα ζωτικότερα. Και οι εποχές, που συνθέτουν τον κύκλο του χρόνου, φτιάχνουν μια ανυπόμονη ρόδα, όταν η ψυχή είναι γεμάτη ελπίδα και ασφάλεια. Και το όνειρο ζεσταίνεται καλά, όταν μοιράζεται και γι' αυτό πολλαπλασιάζεται.
Μου άρεσε ο ψίθυρος ότι οι άνθρωποι τελικά δένονται στις ίδιες ανάγκες, που κι αν ενηλικιώνονται, δε γερνάνε. Γι' αυτό και η αμοιβαία βοήθεια αποδεικνύεται αναγκαία· τίποτα δεν είναι παλιό ή άχρηστο, αφού άλλοι άνθρωποι θα το γυρέψουν. Και όσο κι αν κάποτε η ζωή είναι ζοφερή, άδικη, η ρόδα της, δεν μπορεί, θα μας πάει παρακάτω και αυτό το παρακάτω είναι εξ ορισμού ελπιδοφόρο για τις ευκαιρίες που εμφωλεύει. Όπως ακριβώς ο αυστηρός χειμώνα εμφωλεύει πάντα την αυθάδικη άνοιξη, το άνοιγμα, την αναγέννηση, την ανάσταση.
Την επόμενη, λοιπόν, φορά που θα περάσετε δίπλα από ένα εγκαταλειμμένο σπίτι, χαϊδέψετε τα παντζούρια του και γλυκά μουρμουρίστε του να κάνει υπομονή, όπως στωικά υπομένουν τόσοι συνάνθρωποί μας χωρίς υλική και ψυχική στέγη…
Αργυρώ Πιπίνη και Ίρις Σαμαρτζή σε ευτυχές αποτέλεσμα!

~Κατερίνα Δημόκα


Αφήγηση Κατερίνα Δημόκα


Αργυρώ Πιπίνη / «Καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι…» ΒΡΑΒΕΙΟ Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου - Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ

Σου άρεσε το άρθρο; Βαθμολόγησέ το!

αξιολόγηση: +1+x

Latest Blog:

Οι φωτογράφοι Seydou Keita και Malick Sidibe posted on 06 Apr 2021 07:27


Διαδικτυακή παρουσίαση των φωτογράφων Seydou Keita και Malick Sidibe
Δηλώσεις συμμετοχής: https://bit.ly/3fqqsBb

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ:
- ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
- Ομάδα Φωτογραφίας της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς
Την Τετάρτη 7 Απριλίου 2021 και ώρα 7-9 μμ. η Έφη Τσακάλη θα παρουσιάσει τους φωτογράφους Seydou Keita και Malick Sibide από το Μάλι.

event%20%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82.jpg

Προηγήθηκε ο Keita μέχρι τις αρχές του 60 και έπεται ο Sidibe. Ο ΚεΪτά σηματοδότησε την ανεξαρτησία του Μάλι και ο Σιντιμπέ την όποια «επανάσταση» έκανε εκεί η νεολαία.
Ο Σεϋντού Κεϊτά (Seydou Keita) ή αλλιώς ο αποκαλούμενος πατέρας της Αφρικανικής Φωτογραφίας. Ο Seydou Keita αυτοδίδακτος φωτογράφος πορτραίτων, κατέγραψε με τη μεγάλου φορμά μηχανή του, την κοινωνία του Μπαμάκο (πρωτεύουσας του Μάλι), κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης περιόδου αποαποικιοποίησης της χώρας από το Γαλλικό κράτος. Αγάπησε τους ανθρώπους και υπηρέτησε μέσω της φωτογραφίας την ανάγκη τους για ελευθερία και ανεξαρτησία. Κύριο μέλημά του ήταν η ομορφιά και η ισότητα αυτών που φωτογράφιζε. Έμεινε στην αφάνεια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η ανακάλυψή του έστρεψε το ενδιαφέρον της Δύσης στο ογκώδες έργο του και στην Αφρικανική Φωτογραφία εν γένει.

Ο Μαλίκ Σιντιμπέ (Malick Sidibé) ήταν ένας διάσημος φωτογράφος του Μάλι. Δουλεύοντας κυρίως σε ασπρόμαυρο, αποτύπωσε με τις φωτογραφίες ζωηρά πορτρέτα και σκηνές γιορταστικέ και χαρούμενες. Τα πιο γνωστά έργα του απεικονίζουν την αναπτυσσόμενη ποπ κουλτούρα και τη νυχτερινή ζωή της πρωτεύουσας του Μάλι, τεκμηριώνοντας πρωτίστως τους νέους και το ντύσιμό τους, οι οποίοι ποζάρουν κομψά στο στούντιο, με μοτίβα σκηνικά, τα οποία είτε ταιριάζουν είτε σκόπιμα συγκρούονται με τα ρούχα και τις στάσεις των θεατών. «Το πρόσωπο κάποιου είναι ένας κόσμος,», είπε κάποτε ο καλλιτέχνης. «Όταν το συλλάβω, βλέπω το μέλλον του κόσμου.»
Γεννημένος το 1935 ή το 1936 στη Soloba του Μάλι σε μια οικογένεια αγροτών, μεγάλωσε βοηθώντας τον πατέρα του στη βοσκή ζώων και πήγε σχολείο σε ηλικία 10 ετών. Ξεχωρίζοντας για το καλλιτεχνικό του ταλέντο σε νεαρή ηλικία, ο Sidibé επελέγη να παρακολουθήσει τη Σχολή Τεχνών του Σουδάν και αργότερα εργάστηκε ως μαθητευόμενος στο Boutique Service του Gérard Guillat - Guignard, αναπτύσσοντας την ικανότητα και το ενδιαφέρον του για το φωτογραφικό μέσο. Θα πετύχει διεθνή αναγνώριση, με ατομικές εκθέσεις αφιερωμένες στο έργο του στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Σικάγο, το Μουσείο Stedelijk στο Άμστερνταμ, και το Μουσείο Πίνκε στο Angers, μεταξύ άλλων. Κέρδισε το Βραβείο του Χρυσού Λιονταριού για το Lifetime Acheivement στη Μπιενάλε της Βενετίας του 2007, μια από τις υψηλότερες τιμές στον κόσμο της τέχνης και το Musée Pincé στο Angers, μεταξύ άλλων. Πέθανε το 2016 σε ηλικία 80 ετών.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: τηλ. 2261029617 & 6934312101 (κ. Δαμιανός Μωραΐτης) (read more…)

Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, το περιεχόμενο αυτής της σελίδας διανέμεται σύμφωνα με την άδεια Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License