Καντίνσκι | Σημείο – Γραμμή − Επίπεδο

News » Καντίνσκι | Σημείο – Γραμμή − Επίπεδο
Posted on 05 May 2019 19:25
Σημείο – Γραμμή − Επίπεδο
Τι είναι η μορφή;

%CE%9A%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%9D%CE%A3%CE%9A%CE%992A.jpg

Αυτή η ερώτηση κυριαρχεί στο «Σημείο - γραμμή – επίπεδο», ένα από τα κύρια θεωρητικά έργα του Kandinsky γραμμένο και δημοσιευμένο το 1926 κατά την περίοδο που ήταν καθηγητής στο Bauhaus. Αυτό που επιδιώκει εδώ ο συγγραφέας είναι να θέσει τις βάσεις μιας πραγματικής επιστήμης της αφηρημένης τέχνης, σε συσχετισμό με τις συγκινήσεις μας, τη νοητική μας δομή.
Είναι ίσως η πιο τολμηρή απόπειρα από την εποχή της κωδικοποίησης των κανόνων της παραδοσιακής ζωγραφικής, κατά την Αναγέννηση, από τον Alberti.
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)


Από την αναλυτική παρουσίαση της Γαλλικής έκδοσης
Ο Kandinsky στην αναζήτηση μιας μεθόδου

Το Σημείο-Γραμμή-Επίπεδο δημοσιεύτηκε στα 1926 στο Μόναχο από τον εκδοτικό οίκο Albert Langen και με τυπογραφική επιμέλεια του Herbert Bayer. Ήταν ο ένατος τόμος της συλλογής των βιβλίων του Bauhaus, που διευθύνονταν από τους: Walter Gropiusitalic text και Laszlo Moholy-Nagy. Μια δεύτερη έκδοση του βιβλίου έγινε στα 1928. Ο αρχικός τίτλος ήταν Punkt und Linie zu Flache που κατά λέξη σημαίνει «(περί) σημείου και (περί) γραμμής σε σχέση με (το) επίπεδο»1
Ο Kandinsky μας εξηγεί ότι πρόκειται για μια οργανική συνέχεια του βιβλίου «Du spirituel dans l’ Art» (Το πνευματικό στοιχείο στην Τέχνη). Είναι το κύριο θεωρητικό έργο κατά την περίοδο του Bauhaus. Ο Kandinsky κοντεύει τα εξήντα, αλλά συνεχίζει τη θεωρητική του προσπάθεια.
Η εξέλιξη της Ζωγραφικής και η άγνωστη μελλοντική της κατεύθυνση απαιτούν τη σύσταση μιας αληθινής επιστήμης της τέχνης, όπως ήδη την έχει επικαλεστεί στο βιβλίο του «το πνευματικό στοιχείο στην τέχνη». Ο τελικός σκοπός αυτής της επιστήμης θα είναι η μεγάλη σύνθεση που θα ξεπεράσει τα ίδια τα σύνορα της τέχνης, επιτρέποντας έτσι στον καλλιτέχνη να ελέγχει τη δημιουργία του με τα μέσα της «εφαρμοσμένης» επιστήμης.

1 Αν δεχόμαστε τον τίτλο όπως τον προτείνει ο Jean Leppien (που υπήρξε μαθητής του Kandinsky). «Ζυ» για «Zyr» (Zuder).

~Δαμιανός Μωραΐτης


URL στο site της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς:
https://liblivadia.openabekt.gr/el/document/simeio-grammi-epipedo-symvoli-stin-analysi-ton-zografikon-stoicheion-5c724b1d3e91fc7a6f01351d

Σου άρεσε το άρθρο; Βαθμολόγησέ το!

αξιολόγηση: 0+x

Latest Blog:

Οι φωτογράφοι Seydou Keita και Malick Sidibe posted on 06 Apr 2021 07:27


Διαδικτυακή παρουσίαση των φωτογράφων Seydou Keita και Malick Sidibe
Δηλώσεις συμμετοχής: https://bit.ly/3fqqsBb

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ:
- ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
- Ομάδα Φωτογραφίας της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς
Την Τετάρτη 7 Απριλίου 2021 και ώρα 7-9 μμ. η Έφη Τσακάλη θα παρουσιάσει τους φωτογράφους Seydou Keita και Malick Sibide από το Μάλι.

event%20%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82.jpg

Προηγήθηκε ο Keita μέχρι τις αρχές του 60 και έπεται ο Sidibe. Ο ΚεΪτά σηματοδότησε την ανεξαρτησία του Μάλι και ο Σιντιμπέ την όποια «επανάσταση» έκανε εκεί η νεολαία.
Ο Σεϋντού Κεϊτά (Seydou Keita) ή αλλιώς ο αποκαλούμενος πατέρας της Αφρικανικής Φωτογραφίας. Ο Seydou Keita αυτοδίδακτος φωτογράφος πορτραίτων, κατέγραψε με τη μεγάλου φορμά μηχανή του, την κοινωνία του Μπαμάκο (πρωτεύουσας του Μάλι), κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης περιόδου αποαποικιοποίησης της χώρας από το Γαλλικό κράτος. Αγάπησε τους ανθρώπους και υπηρέτησε μέσω της φωτογραφίας την ανάγκη τους για ελευθερία και ανεξαρτησία. Κύριο μέλημά του ήταν η ομορφιά και η ισότητα αυτών που φωτογράφιζε. Έμεινε στην αφάνεια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η ανακάλυψή του έστρεψε το ενδιαφέρον της Δύσης στο ογκώδες έργο του και στην Αφρικανική Φωτογραφία εν γένει.

Ο Μαλίκ Σιντιμπέ (Malick Sidibé) ήταν ένας διάσημος φωτογράφος του Μάλι. Δουλεύοντας κυρίως σε ασπρόμαυρο, αποτύπωσε με τις φωτογραφίες ζωηρά πορτρέτα και σκηνές γιορταστικέ και χαρούμενες. Τα πιο γνωστά έργα του απεικονίζουν την αναπτυσσόμενη ποπ κουλτούρα και τη νυχτερινή ζωή της πρωτεύουσας του Μάλι, τεκμηριώνοντας πρωτίστως τους νέους και το ντύσιμό τους, οι οποίοι ποζάρουν κομψά στο στούντιο, με μοτίβα σκηνικά, τα οποία είτε ταιριάζουν είτε σκόπιμα συγκρούονται με τα ρούχα και τις στάσεις των θεατών. «Το πρόσωπο κάποιου είναι ένας κόσμος,», είπε κάποτε ο καλλιτέχνης. «Όταν το συλλάβω, βλέπω το μέλλον του κόσμου.»
Γεννημένος το 1935 ή το 1936 στη Soloba του Μάλι σε μια οικογένεια αγροτών, μεγάλωσε βοηθώντας τον πατέρα του στη βοσκή ζώων και πήγε σχολείο σε ηλικία 10 ετών. Ξεχωρίζοντας για το καλλιτεχνικό του ταλέντο σε νεαρή ηλικία, ο Sidibé επελέγη να παρακολουθήσει τη Σχολή Τεχνών του Σουδάν και αργότερα εργάστηκε ως μαθητευόμενος στο Boutique Service του Gérard Guillat - Guignard, αναπτύσσοντας την ικανότητα και το ενδιαφέρον του για το φωτογραφικό μέσο. Θα πετύχει διεθνή αναγνώριση, με ατομικές εκθέσεις αφιερωμένες στο έργο του στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Σικάγο, το Μουσείο Stedelijk στο Άμστερνταμ, και το Μουσείο Πίνκε στο Angers, μεταξύ άλλων. Κέρδισε το Βραβείο του Χρυσού Λιονταριού για το Lifetime Acheivement στη Μπιενάλε της Βενετίας του 2007, μια από τις υψηλότερες τιμές στον κόσμο της τέχνης και το Musée Pincé στο Angers, μεταξύ άλλων. Πέθανε το 2016 σε ηλικία 80 ετών.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: τηλ. 2261029617 & 6934312101 (κ. Δαμιανός Μωραΐτης) (read more…)

Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, το περιεχόμενο αυτής της σελίδας διανέμεται σύμφωνα με την άδεια Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License