Εγώ ελπίζω να τη βολέψω

News » Εγώ ελπίζω να τη βολέψω
Posted on 15 Nov 2018 09:39

%CE%95%CE%B3%CF%8E%20%CE%B5%CE%BB%CF%80%CE%AF%CE%B6%CF%89%20%CE%BD%CE%B1%20%CF%84%CE%B7%20%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CF%88%CF%89.jpg

Το βιβλίο «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω» περιέχει 60 εκθέσεις που είναι διασκεδαστικές αλλά και εκπληκτικές. Πρόκειται για εκθέσεις μαθητών Δημοτικού σε ένα χωριό της νότιας Ιταλίας κοντά στη Νάπολη, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία, διότι θα μπορούσε να είναι σε ένα οποιοδήποτε χωριό κοντά σε μία οποιαδήποτε πόλη, σε μία οποιαδήποτε χώρα.

Οι εκθέσεις είναι γραμμένες από μαθητές ενός Δημοτικού που βρίσκεται σε μια υποβαθμισμένη περιοχή, προφανώς οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν πάρα πολλά προβλήματα όχι μόνο οικονομικά αλλά κάθε μορφής και φύσεως. Όσον αφορά τη μάθηση τους είναι ελλιπής. Παρόλα αυτά ενώ με μία πρώτη ματιά, χωρίς εμβάθυνση, θα νόμιζε κανείς πως πρόκειται για μία ακόμα συλλογή μαργαριταριών, όπως λέει και ο δάσκαλος των παιδιών Μαρτσέλο ντ’ Όστρια, ο οποίος μάζεψε, διάλεξε, επεξεργάστηκε τις εκθέσεις, και επιμελήθηκε την έκδοση αυτού του μικρού βιβλίου, στην πραγματικότητα για όσους ξέρουν να διακρίνουν κάτω από την επιφάνεια υπάρχει κάτι περισσότερο και κάτι εντελώς διαφορετικό. Υπάρχει μία σοφία και μία καρτερικότητα, με αρχαίες ρίζες σε κάθε λαό, ένα ανέμελο και γεμάτο έντονες συγκινήσεις κέφι, γεμάτο αθωότητα.Ένα καθημερινό εύθυμο και ανελέητο χρονικό που ανοίγει μία ανήσυχη χαραμάδα στις συνθήκες της ζωής των ανθρώπων οι οποίοι ζουν σε περιοχές έντονα υποβαθμισμένες, εκτός δηλαδή αστικού περιβάλλοντος. Κάτι το οποίο μας προκαλεί να σκεφτούμε, και να σκεφτούμε πολύ, κάτι πού δύσκολα θα μας προσφέρει μία τόση αμεσότητα ένας σοβαροφανής τόμος κοινωνιολογίας.

Είναι εκπληκτικό πως παιδιά του Δημοτικού, παιδιά δηλαδή κάτω των 12 ετών, βλέπουν τα πράγματα.

Εγώ πιστεύω ότι αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να διδάξει μέσα από φαινομενικά χαρούμενες ιστορίες πολλά και σοβαρά μαθήματα στους μεγάλους για τις κοινωνικές αιτίες των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Θα βοηθούσε να μάθουν να βλέπουν το πρόβλημά τους αλλά χωρίς παραμορφωτικά γυαλιά.
(Έχει διατηρηθεί, όσο ήταν δυνατό η ορθογραφία των παιδιών)

Να μια έκθεση (ολόκληρη):

ΠΟΙΑ ΕΠΟΧΗ ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ
Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. ΤΟ ΚΑλοκαίρι δεν πας σχολείο και δε φέρνεις δικαιολογητικά, υπάρχει ένας ήλιος, μια θάλασσα, μια ζέστη! Εγώ πάο στο Μοντρακόνε να κάνω διακοπές στο Μοντρακόνε. Υπάρχει το σπίτι στη θάλασσα στο Μοντρακόνε.
Το βράδυ κάνουμε σούπα με μύδια και χοχλιούς και το πρωί πηγαίνουμε στη θάλασσα. Η παραλία μας ονομάζεται παραλία πέρνα στη θάλασσα.
Το καλοκαίρι είναι ωραίο γιατί δε βρέχει ποτέ και οι δρόμοι είναι έτσι κι έτσι. Εγώ γυρίζω με το ποδήλατο με δύο φανάρια. Μέσα στο ψυγείο ο πατέρας μου βάζει το μαγιό για να βγει όταν πρέπει να βγει και το νιώθει πιο δροσερό.

Το μόνο άσχημο του καλοκαιριού είναι ότι δεν υπάρχουνε τα Χριστούγεννα.

και ένα απόσπασμα από μία άλλη έκθεση που υπάρχει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:

«… ο κόσμος είναι αηδία. Η γη είναι αηδία. Το ανθρώπινο πλάσμα είναι αηδία.
Ο κόσμος κάνει όπως ο πλούσιος Επουλόνε, και ο Λάζαρος θα ήτανε η Αφρική, και λίγο το Περού. Μια φορά το Περού ήτανε πάρα πολύ πλούσιο, τώρα του πονάει πολύ η κοιλιά από την πείνα.
Ο κόσμος είναι αηδία, εγώ δεν φοβάμαι να το πω, γιατί είμαι ο επιμελητής, και μερικά πράγματα μπορώ να τα λέω.
Και αυτή την έκθεση την τελειώνω μ' αυτές τις λέξεις: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΘΗΚΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΜΠΙΡ!».

Από τη συλλογή της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς, Δωρεά από την προσωπική βιβλιοθήκη του Παναγιώτη Δ. Στάμου

~Δαμιανός Μωραΐτης

Σου άρεσε το άρθρο; Βαθμολόγησέ το!

αξιολόγηση: +1+x

Latest Blog:

Οι φωτογράφοι Seydou Keita και Malick Sidibe posted on 06 Apr 2021 07:27


Διαδικτυακή παρουσίαση των φωτογράφων Seydou Keita και Malick Sidibe
Δηλώσεις συμμετοχής: https://bit.ly/3fqqsBb

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ:
- ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
- Ομάδα Φωτογραφίας της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς
Την Τετάρτη 7 Απριλίου 2021 και ώρα 7-9 μμ. η Έφη Τσακάλη θα παρουσιάσει τους φωτογράφους Seydou Keita και Malick Sibide από το Μάλι.

event%20%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82.jpg

Προηγήθηκε ο Keita μέχρι τις αρχές του 60 και έπεται ο Sidibe. Ο ΚεΪτά σηματοδότησε την ανεξαρτησία του Μάλι και ο Σιντιμπέ την όποια «επανάσταση» έκανε εκεί η νεολαία.
Ο Σεϋντού Κεϊτά (Seydou Keita) ή αλλιώς ο αποκαλούμενος πατέρας της Αφρικανικής Φωτογραφίας. Ο Seydou Keita αυτοδίδακτος φωτογράφος πορτραίτων, κατέγραψε με τη μεγάλου φορμά μηχανή του, την κοινωνία του Μπαμάκο (πρωτεύουσας του Μάλι), κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης περιόδου αποαποικιοποίησης της χώρας από το Γαλλικό κράτος. Αγάπησε τους ανθρώπους και υπηρέτησε μέσω της φωτογραφίας την ανάγκη τους για ελευθερία και ανεξαρτησία. Κύριο μέλημά του ήταν η ομορφιά και η ισότητα αυτών που φωτογράφιζε. Έμεινε στην αφάνεια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η ανακάλυψή του έστρεψε το ενδιαφέρον της Δύσης στο ογκώδες έργο του και στην Αφρικανική Φωτογραφία εν γένει.

Ο Μαλίκ Σιντιμπέ (Malick Sidibé) ήταν ένας διάσημος φωτογράφος του Μάλι. Δουλεύοντας κυρίως σε ασπρόμαυρο, αποτύπωσε με τις φωτογραφίες ζωηρά πορτρέτα και σκηνές γιορταστικέ και χαρούμενες. Τα πιο γνωστά έργα του απεικονίζουν την αναπτυσσόμενη ποπ κουλτούρα και τη νυχτερινή ζωή της πρωτεύουσας του Μάλι, τεκμηριώνοντας πρωτίστως τους νέους και το ντύσιμό τους, οι οποίοι ποζάρουν κομψά στο στούντιο, με μοτίβα σκηνικά, τα οποία είτε ταιριάζουν είτε σκόπιμα συγκρούονται με τα ρούχα και τις στάσεις των θεατών. «Το πρόσωπο κάποιου είναι ένας κόσμος,», είπε κάποτε ο καλλιτέχνης. «Όταν το συλλάβω, βλέπω το μέλλον του κόσμου.»
Γεννημένος το 1935 ή το 1936 στη Soloba του Μάλι σε μια οικογένεια αγροτών, μεγάλωσε βοηθώντας τον πατέρα του στη βοσκή ζώων και πήγε σχολείο σε ηλικία 10 ετών. Ξεχωρίζοντας για το καλλιτεχνικό του ταλέντο σε νεαρή ηλικία, ο Sidibé επελέγη να παρακολουθήσει τη Σχολή Τεχνών του Σουδάν και αργότερα εργάστηκε ως μαθητευόμενος στο Boutique Service του Gérard Guillat - Guignard, αναπτύσσοντας την ικανότητα και το ενδιαφέρον του για το φωτογραφικό μέσο. Θα πετύχει διεθνή αναγνώριση, με ατομικές εκθέσεις αφιερωμένες στο έργο του στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Σικάγο, το Μουσείο Stedelijk στο Άμστερνταμ, και το Μουσείο Πίνκε στο Angers, μεταξύ άλλων. Κέρδισε το Βραβείο του Χρυσού Λιονταριού για το Lifetime Acheivement στη Μπιενάλε της Βενετίας του 2007, μια από τις υψηλότερες τιμές στον κόσμο της τέχνης και το Musée Pincé στο Angers, μεταξύ άλλων. Πέθανε το 2016 σε ηλικία 80 ετών.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: τηλ. 2261029617 & 6934312101 (κ. Δαμιανός Μωραΐτης) (read more…)

Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, το περιεχόμενο αυτής της σελίδας διανέμεται σύμφωνα με την άδεια Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License