Κουμανταρέας Μένης | "Ο Θησαυρός του Χρόνου"

News » Κουμανταρέας Μένης | "Ο Θησαυρός του Χρόνου"
Posted on 20 Feb 2015 07:15
"Εάν όσα γράφεις δεν έχουν να κάνουν με σένα τον ίδιο, τις αγωνίες σου, τις εμμονές σου, όσα παράξενα κι αλλόκοτα αν εφεύρεις, ποτέ σου δεν θα γίνεις πρωτότυπος. Πρωτοτυπία σημαίνει να είσαι ο εαυτός σου και κανείς άλλος. Διαφορετικά θα πιάνεις πάτο…"

koumantareas.jpg

Ο Μένης Κουμανταρέας μας αποχαιρέτησε με ένα προφητικά σκοτεινό, αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα. Ένα κύκνειο άσμα που παραπαίει ανάμεσα στον ποιητικό και τον πεζό λόγο.Ένα πεζογράφημα που παραπέμπει σε Κ.Π. Καβάφη ως προς τον ειρωνικό, αμφίσημο, εξομολογητικό, υπαινικτικό, αισθαντικό και φιλοσοφικό του λόγο.

Απευθυνόμενος στον εσώτερο εαυτό του, το alter ego του, τον οποίο αποκαλεί «παλιέ συνάδελφε και αδελφέ μου» -ουσιαστικά ένα ακόμη προσωπείο του συγγραφέα- αρχίζει να κάνει μαζί του την περιπλάνηση στον προηγούμενο «πενηντάχρονο» χρόνο και ουσιαστικά έναν απολογισμό της ζωής του.

Νιώθει την ανάγκη πιεσμένος από τον λίγο χρόνο που προφητικά αντιλαμβάνεται ότι του απομένει να προβεί με σθένος και παρρησία, μέσα από την αναπόληση, σε αποκαλύψεις, εκμυστηρεύσεις, καταθέσεις ψυχής, μυστικά που καθώς τα αποκαλύπτει ο ίδιος νιώθει απέραντη ανακούφιση και ηθική αποκατάσταση. Μία μέθοδος αυτοθεραπείας, αυτοκάθαρσης, επίσημης παραδοχής της υπαρξιακής του διχοστασίας…

Η εξομολογητική του διάθεση, η αμεσότητα της έκφρασης, η ευστοχία των μεταφορών, η ακρίβεια των περιγραφών, η μαγεία των εικόνων, η συγκίνηση των επινοημένων ή μη καταστάσεων, τα ρεαλιστικά και υπερρεαλιστικά στοιχεία της γραφής του φορτίζουν συγκινησιακά τον αναγνώστη.

Πρωταγωνίστρια στο έργο του η παντοτινή του αγάπη, η σύζυγός του Λιλή, το στήριγμα της ζωής του αλλά όχι το αντικείμενο του ερωτικού του πόθου. Το βιβλίο του ένας φόρος τιμής σ΄εκείνη και το μεγαλείο που επέδειξε στη διττή φύση του συγγραφέα.

Ένα χρονικό θανάτου, απώλειας και απουσίας του συνοδοιπόρου, ένα ημερολόγιο για την επάρατη και ανίατη ασθένεια της Λιλής και για τον αμετάκλητο αποχωρισμό των συντρόφων. Μία ποιητική του πένθους, ένα κράμα βιώματος και μυθοπλασίας για τις προδοσίες, τις ενοχές που ταλαιπωρούν όχι μόνο το "θύμα" αλλά και το "θύτη",(μια και εμείς ως αναγνώστες-θεατές από την οπτική γωνία του θύτη-συγγραφέα βλέπουμε). Για τη μοναξιά, την απόγνωση, το κενό στην ψυχή, για την απουσία της ευτυχίας όχι μόνο τα τελευταία χρόνια του γήρατος, της φθοράς και της αναμονής του θανάτου. Ακόλουθα το άδειο σπίτι, τα προσωπικά αντικείμενα που μένουν πίσω, οι μισοτελειωμένες κουβέντες, οι πικρίες, οι τύψεις αλλά και η επίγνωση ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να αλλάξει, αν κατά μαγικό τρόπο ο πανδαμάτωρ χρόνος κυλούσε προς τα πίσω.

Ο συγγραφέας αναφέρεται απροκάλυπτα στην ικανοποίηση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας στους δρόμους της Αθήνας, σε ύποπτα μπαρ και σε καφενεία μεταναστών, στις αμφιβολίες αυτής της διπλής υπόστασης, στα δύο μισά που δεν μπορεί να ελέγξει, στις ενοχές αλλά και τις άριες και μουσικές νότες που συνθέτουν υποβλητικά την ατμόσφαιρα της αφήγησης.

Το έργο διαχέεται από τα αντιθετικά ζεύγη: Θηλυκό- αρσενικό, αγάπη – ερωτική επιθυμία, η σύντροφος – ο εραστής, νιότη – γήρας, ημέρα – νύχτα, φως – σκοτάδι, σπίτι – δρόμοι της πόλης-κακόφημοι χώροι, ευτυχισμένο παρελθόν – ζοφερό παρόν, ζωή – θάνατος. Αυτό το "πάντρεμα" των αντιθέσεων καθώς και ο έκλυτος, ο ηδονικός βίος θα τροφοδοτήσουν την έμπνευση του Κουμανταρέα και θα τον καταστήσουν συγγραφέα πανελλήνιου και διαχρονικού διαμετρήματος.

Χώρος η Αθήνα, η πάντα παρούσα σε όλο του το έργο, αν και ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά ότι αποτελεί έναν "Αθηνογράφο". Η Αθήνα που «παίζει» και αυτή ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν. Παλαιά στέκια και προσφιλείς στον αφηγητή γωνιές. Η Αθήνα της νιότης του έχει δώσει τη θέση της στη σύγχρονη Αθήνα. Σ’ αυτήν συναντά τον νεαρό ντελίβερι, τον επονομαζόμενο Καμικάζι, τον Λούνα ή τον σκοτεινό Νουάρ. Μια νωπογραφία μεταναστών…

Συντροφιά λοιπόν με μετανάστες και συνομιλώντας ταυτόχρονα με τους νεκρούς-φαντάσματα ο συγγραφέας μας ανακαλύπτει ότι είναι τραγικά λίγοι οι ζωντανοί, φίλοι και συγγενείς, που του απομείναν…!

Και μέσα στο συνονθύλευμα υπαρκτών και σκιωδών προσώπων ο "Θησαυρός του Χρόνου" δηλώνει το χρόνο που πέρασε και άφησε ανεκτίμητους θησαυρούς στην καρδιά αλλά και στη συγγραφική ζωή του πεζογράφου!

Ο συγγραφέας μέσα από το έργο του θέλοντας δημοσίως και επισήμως να παρουσιάσει τον διπλό σεξουαλικό του προσανατολισμό τονίζει πως οι άνθρωποι είναι διχασμένοι σε πάρα πολλά πράγματα. Η διαίρεση του ατόμου ανάμεσα σε δύο επιθυμίες, σε δύο ζωές ή ακόμα και σε δύο ιδέες είναι εφικτή.

Ο ήρωας-αφηγητής περιδιαβαίνοντας στους επικίνδυνους δρόμους που ο ίδιος έχει επιλέξει "παθαίνει αλλά δεν μαθαίνει", όπως ο ίδιος έχει παραδεχτεί, και αυτό θα αποβεί τραγικά μοιραίο στην πραγματικότητά του. Ένας φαύλος κύκλος η ζωή του και αυτός μέσα στη δίνη του πλησιάζει καρτερικά, σταθερά και περιστροφικά τη μαύρη ρουφήχτρα που θα τον καταπιεί…!!!

Απολαύστε το ρέκβιεμ του πεζογράφου Μένη Κουμανταρέα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη και το διαθέτει η Βιβλιοθήκη μας.

Για ενήλικες, λάτρεις της ποιοτικής λογοτεχνίας.

by Ιωάννα Ζωγράφου, φιλόλογος

Σου άρεσε το άρθρο; Βαθμολόγησέ το!

αξιολόγηση: 0+x

Latest Blog:

Οι φωτογράφοι Seydou Keita και Malick Sidibe posted on 06 Apr 2021 07:27


Διαδικτυακή παρουσίαση των φωτογράφων Seydou Keita και Malick Sidibe
Δηλώσεις συμμετοχής: https://bit.ly/3fqqsBb

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ:
- ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
- Ομάδα Φωτογραφίας της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς
Την Τετάρτη 7 Απριλίου 2021 και ώρα 7-9 μμ. η Έφη Τσακάλη θα παρουσιάσει τους φωτογράφους Seydou Keita και Malick Sibide από το Μάλι.

event%20%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82.jpg

Προηγήθηκε ο Keita μέχρι τις αρχές του 60 και έπεται ο Sidibe. Ο ΚεΪτά σηματοδότησε την ανεξαρτησία του Μάλι και ο Σιντιμπέ την όποια «επανάσταση» έκανε εκεί η νεολαία.
Ο Σεϋντού Κεϊτά (Seydou Keita) ή αλλιώς ο αποκαλούμενος πατέρας της Αφρικανικής Φωτογραφίας. Ο Seydou Keita αυτοδίδακτος φωτογράφος πορτραίτων, κατέγραψε με τη μεγάλου φορμά μηχανή του, την κοινωνία του Μπαμάκο (πρωτεύουσας του Μάλι), κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης περιόδου αποαποικιοποίησης της χώρας από το Γαλλικό κράτος. Αγάπησε τους ανθρώπους και υπηρέτησε μέσω της φωτογραφίας την ανάγκη τους για ελευθερία και ανεξαρτησία. Κύριο μέλημά του ήταν η ομορφιά και η ισότητα αυτών που φωτογράφιζε. Έμεινε στην αφάνεια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η ανακάλυψή του έστρεψε το ενδιαφέρον της Δύσης στο ογκώδες έργο του και στην Αφρικανική Φωτογραφία εν γένει.

Ο Μαλίκ Σιντιμπέ (Malick Sidibé) ήταν ένας διάσημος φωτογράφος του Μάλι. Δουλεύοντας κυρίως σε ασπρόμαυρο, αποτύπωσε με τις φωτογραφίες ζωηρά πορτρέτα και σκηνές γιορταστικέ και χαρούμενες. Τα πιο γνωστά έργα του απεικονίζουν την αναπτυσσόμενη ποπ κουλτούρα και τη νυχτερινή ζωή της πρωτεύουσας του Μάλι, τεκμηριώνοντας πρωτίστως τους νέους και το ντύσιμό τους, οι οποίοι ποζάρουν κομψά στο στούντιο, με μοτίβα σκηνικά, τα οποία είτε ταιριάζουν είτε σκόπιμα συγκρούονται με τα ρούχα και τις στάσεις των θεατών. «Το πρόσωπο κάποιου είναι ένας κόσμος,», είπε κάποτε ο καλλιτέχνης. «Όταν το συλλάβω, βλέπω το μέλλον του κόσμου.»
Γεννημένος το 1935 ή το 1936 στη Soloba του Μάλι σε μια οικογένεια αγροτών, μεγάλωσε βοηθώντας τον πατέρα του στη βοσκή ζώων και πήγε σχολείο σε ηλικία 10 ετών. Ξεχωρίζοντας για το καλλιτεχνικό του ταλέντο σε νεαρή ηλικία, ο Sidibé επελέγη να παρακολουθήσει τη Σχολή Τεχνών του Σουδάν και αργότερα εργάστηκε ως μαθητευόμενος στο Boutique Service του Gérard Guillat - Guignard, αναπτύσσοντας την ικανότητα και το ενδιαφέρον του για το φωτογραφικό μέσο. Θα πετύχει διεθνή αναγνώριση, με ατομικές εκθέσεις αφιερωμένες στο έργο του στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Σικάγο, το Μουσείο Stedelijk στο Άμστερνταμ, και το Μουσείο Πίνκε στο Angers, μεταξύ άλλων. Κέρδισε το Βραβείο του Χρυσού Λιονταριού για το Lifetime Acheivement στη Μπιενάλε της Βενετίας του 2007, μια από τις υψηλότερες τιμές στον κόσμο της τέχνης και το Musée Pincé στο Angers, μεταξύ άλλων. Πέθανε το 2016 σε ηλικία 80 ετών.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: τηλ. 2261029617 & 6934312101 (κ. Δαμιανός Μωραΐτης) (read more…)

Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, το περιεχόμενο αυτής της σελίδας διανέμεται σύμφωνα με την άδεια Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License