Μητάς Γιώργος | "Ιστορίες του Χαλ"

News » Μητάς Γιώργος | "Ιστορίες του Χαλ"
Posted on 27 Jan 2015 12:15
Ο συντοπίτης μας, νεοεισαχθείς στο λογοτεχνικό χώρο Γιώργος Μητάς με το εξαίρετο πρωτόλειό του "Ιστορίες του Χαλ" από τις εκδόσεις Κίχλη δίκαια απέσπασε το βραβείο του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω, το 2012.

xull.jpg

Το εν λόγω βιβλίο στηρίζεται σε προσωπικές αναμνήσεις του συγγραφέα από την παραμονή του στο Hull της Βρετανίας ως μεταπτυχιακός φοιτητής. Έτσι σίγουρα ο Μητάς διαθέτει το βίωμα του θλιβερού χώρου, την αίσθηση της "διακριτικής" βρετανικής ατμόσφαιρας και κατορθώνει να την υποβάλει επιτυχώς στον αναγνώστη.

Η ώριμη και μεστή γραφή, η ρέουσα γλώσσα, η καλαισθησία, η ευαισθησία, το κομψό, απέριττο, χαμηλότονο ύφος, η απουσία φλυαρίας και εντυπωσιασμού είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά της ταλαντούχας πένας του.

Βαθιά επηρεασμένος από την αγγλοσαξωνική πεζογραφία και βαθιά "ποτισμένος" από την ιδιαίτερη κουλτούρα του τόπου και των ανθρώπων της βρετανικής επαρχίας του Hull ο Μητάς δίνει την εντύπωση στον αναγνώστη ότι είναι αλλοδαπός συγγραφέας.

Το έργο του, διαρθρωμένο σπονδυλωτά, εξελίσσεται σε τρεις ιστορίες και έχει πρωτίστως πρωταγωνιστές τον καιρό και τον τόπο. Το άλλοτε σημείο ακμής, πηγή πλούτου και ευμάρειας λιμάνι του Hull στέκει θλιβερό, ρημαγμένο, μοναχικό, παγωμένο και ακίνητο. Ο καιρός μονίμως μουντός, γκρίζος και υγρός.

Δευτεραγωνιστές και άμεση προέκταση του άχαρου καιρού και του τόπου οι ξεζουμισμένοι και αυτοεγκλωβισμένοι αυτόχθονες.

Παράλληλα και σε εξάρτηση από τους ντόπιους ήρωες τρεις νεαροί αλλοδαποί φοιτητές, μεσογειακής καταγωγής, ένας Ισπανός, ένας Έλληνας και ένας Τούρκος δυσκολεύονται να εγκλιματιστούν και να προσαρμοστούν στον άξενο, υγρό Βορρά. Γιατί στην πόλη του Hull ξένοι είναι οι αλλοδαποί φοιτητές, αλλά ίσως πιο ξένοι ακόμη οι Βρετανοί, καταδικασμένοι καθώς είναι στην εσωτερική εξορία, απομονωμένοι από τους γύρω τους είτε από γηρατειά, είτε από αναπηρία, είτε από ψυχική βάσανο.

Μοναδικοί φωτεινοί φάροι και υποβλητικές παρουσίες στο σκυθρωπό περιβάλλον που ελευθερώνουν και γαληνεύουν την ψυχή η Κεντρική Βιβλιοθήκη, που η πρόσοψή της ακτινοβολεί μες στο λυκόφως, η παμπ, οι λιγοστές μέρες ευεργετικής αιθρίας…!

Το κοινό σημείο των τριών ιστοριών είναι το ζεύγος του αλλοδαπού φοιτητή με έναν γηγενή (κάτοικο του Hull ή άλλον Βρετανό). Αποτέλεσμα αυτού του "παντρέματος" θα είναι η αντίσταση στη μοναξιά, η ενσυναίσθηση της διαφορετικής κουλτούρας, ο δρόμος προς την αυτογνωσία, η ανάπτυξη σχέσεων συντροφικότητας και αλληλεγγύης μέχρι το σημείο που "ο καταρράκτης του φωτός κατακλύζει τις ψυχές των ηρώων".

Στην πρώτη αυτοτελή ιστορία με τίτλο "Κεντρική Βιβλιοθήκη" η μοναχική και εσωστρεφής κ. Ρότζερς που μάχεται εναγωνίως το γήρας, θα αναπτύξει μια απροσδόκητα ανθρώπινη, ζεστή, τρυφερή σχέση με τον νεαρό Ισπανό φοιτητή, η οποία θα την οδηγήσει σε πραγματική ευφορία.(Παρόλο που μένει ασαφής στον αναγνώστη η έκβαση και η υφή της εν λόγω σχέσης).

Στην επόμενη ιστορία με τίτλο "Ντόναλντ και Τζόυ" διαφαίνεται η διστακτική, φιλική σχέση του Έλληνα μεταπτυχιακού φοιτητή με έναν τυφλό Σκωτσέζο συμφοιτητή του. Μέσα από αυτή τη σχέση δίνεται αριστοτεχνικά η βαθιά μελαγχολία, στην οποία θα βουλιάξει ο δεύτερος όταν συνειδητοποιήσει ότι ο έρωτάς του για μια όμορφη κοπέλα είναι καταδικασμένος να μείνει ανεκπλήρωτος. Θα παρακολουθήσουμε πως η θλίψη του σταδιακά θα τον οδηγήσει σε μία σύνθλιψη του συναισθηματικού του κόσμου που, εντούτοις, θα του προσδώσει ωριμότητα.

epilegmena%20vivlia.jpg

Στην τελευταία ιστορία με τίτλο "Ένα ποτήρι μπύρα" θα δούμε τη σχέση του μεσήλικα, υπερμεγέθη Στηβ με τον νοικάρη του Τούρκο φοιτητή, Ασίζ. Ο πρώτος δυστυχής και μόνος, έχοντας οικοδομήσει έναν φανταστικό κόσμο για να καλύψει την απόγνωσή του, αφηγείται τα εξωπραγματικά κατορθώματά του στον νεαρό Τούρκο. Όταν ο φοιτητής αποφασίζει να δεχτεί την πρόσκληση του Βρετανού για ένα ποτήρι μπύρα στην οικεία παμπ δεν περίμενε να καταλήξει να ακολουθεί το φίλο του στην πιο επικίνδυνη περιοχή της πόλης και να εξιχνιάσει το τρομερό αίνιγμα της αλλόκοτης προσωπικότητας του καθώς και να έλθει αντιμέτωπος με τους δικούς του προσωπικούς εφιάλτες. Με τρόμο ο αλλοδαπός θα ανακαλύψει ότι θα σταθεί ανήμπορος να βοηθήσει τον φίλο του και θα μείνει μαρμαρωμένος όταν συνειδητοποιήσει τον θάνατό του. Ο συγγραφέας "παίζοντας" με τα συναισθήματα των ηρώων του και των αναγνωστών του θα μας αφήσει με το αίνιγμα αν ο θάνατος του Στηβ είναι σωματικός ή υπαρξιακός. Αυτή η αμφισημία του τέλους οδηγεί σε έναν αδιόρατο ζόφο….

Αναμφίβολα αντιλαμβανόμαστε ότι στο παρόν βιβλίο όταν οι Βρετανοί ήρωες του Γιώργου Μητά έρχονται ξαφνικά σε επαφή με τον Άλλον, τον –διαφορετικών καταβολών και κοσμοαντίληψης– ξένο τότε, δυο πράγματα μπορεί να συμβούν: Ή να ξεκλειδωθούν, να ανοιχτούν στο φως, ή να κλειστούν, οριστικά και αμετάκλητα, στο κέλυφος της μοναξιάς τους. Παρά τη φθορά, την παρακμή της πόλης, τα γηρατειά ,την αναπηρία και την τρέλα των ηρώων κυριαρχεί τελικά η αξιοπρέπεια που αποπνέει η στάση τους καθώς και η τολμηρή απόπειρα της συναισθηματικής τους απελευθέρωσης.

Και όσο για τους αναγνώστες…Σε αυτούς ο εν λόγω συγγραφέας, που ξεκινάει τη λογοτεχνική του διαδρομή με τους καλύτερους οιωνούς, δωρίζει πλουσιοπάροχα μια ισχυρή γεύση γλυκιάς νοσταλγίας…!!!

Για ενήλικες, λάτρεις της ποιοτικής λογοτεχνίας

by Ιωάννα Ζωγράφου, φιλόλογος

Σου άρεσε το άρθρο; Βαθμολόγησέ το!

αξιολόγηση: +1+x

Latest Blog:

Οι φωτογράφοι Seydou Keita και Malick Sidibe posted on 06 Apr 2021 07:27


Διαδικτυακή παρουσίαση των φωτογράφων Seydou Keita και Malick Sidibe
Δηλώσεις συμμετοχής: https://bit.ly/3fqqsBb

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ:
- ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
- Ομάδα Φωτογραφίας της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς
Την Τετάρτη 7 Απριλίου 2021 και ώρα 7-9 μμ. η Έφη Τσακάλη θα παρουσιάσει τους φωτογράφους Seydou Keita και Malick Sibide από το Μάλι.

event%20%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82.jpg

Προηγήθηκε ο Keita μέχρι τις αρχές του 60 και έπεται ο Sidibe. Ο ΚεΪτά σηματοδότησε την ανεξαρτησία του Μάλι και ο Σιντιμπέ την όποια «επανάσταση» έκανε εκεί η νεολαία.
Ο Σεϋντού Κεϊτά (Seydou Keita) ή αλλιώς ο αποκαλούμενος πατέρας της Αφρικανικής Φωτογραφίας. Ο Seydou Keita αυτοδίδακτος φωτογράφος πορτραίτων, κατέγραψε με τη μεγάλου φορμά μηχανή του, την κοινωνία του Μπαμάκο (πρωτεύουσας του Μάλι), κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης περιόδου αποαποικιοποίησης της χώρας από το Γαλλικό κράτος. Αγάπησε τους ανθρώπους και υπηρέτησε μέσω της φωτογραφίας την ανάγκη τους για ελευθερία και ανεξαρτησία. Κύριο μέλημά του ήταν η ομορφιά και η ισότητα αυτών που φωτογράφιζε. Έμεινε στην αφάνεια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η ανακάλυψή του έστρεψε το ενδιαφέρον της Δύσης στο ογκώδες έργο του και στην Αφρικανική Φωτογραφία εν γένει.

Ο Μαλίκ Σιντιμπέ (Malick Sidibé) ήταν ένας διάσημος φωτογράφος του Μάλι. Δουλεύοντας κυρίως σε ασπρόμαυρο, αποτύπωσε με τις φωτογραφίες ζωηρά πορτρέτα και σκηνές γιορταστικέ και χαρούμενες. Τα πιο γνωστά έργα του απεικονίζουν την αναπτυσσόμενη ποπ κουλτούρα και τη νυχτερινή ζωή της πρωτεύουσας του Μάλι, τεκμηριώνοντας πρωτίστως τους νέους και το ντύσιμό τους, οι οποίοι ποζάρουν κομψά στο στούντιο, με μοτίβα σκηνικά, τα οποία είτε ταιριάζουν είτε σκόπιμα συγκρούονται με τα ρούχα και τις στάσεις των θεατών. «Το πρόσωπο κάποιου είναι ένας κόσμος,», είπε κάποτε ο καλλιτέχνης. «Όταν το συλλάβω, βλέπω το μέλλον του κόσμου.»
Γεννημένος το 1935 ή το 1936 στη Soloba του Μάλι σε μια οικογένεια αγροτών, μεγάλωσε βοηθώντας τον πατέρα του στη βοσκή ζώων και πήγε σχολείο σε ηλικία 10 ετών. Ξεχωρίζοντας για το καλλιτεχνικό του ταλέντο σε νεαρή ηλικία, ο Sidibé επελέγη να παρακολουθήσει τη Σχολή Τεχνών του Σουδάν και αργότερα εργάστηκε ως μαθητευόμενος στο Boutique Service του Gérard Guillat - Guignard, αναπτύσσοντας την ικανότητα και το ενδιαφέρον του για το φωτογραφικό μέσο. Θα πετύχει διεθνή αναγνώριση, με ατομικές εκθέσεις αφιερωμένες στο έργο του στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Σικάγο, το Μουσείο Stedelijk στο Άμστερνταμ, και το Μουσείο Πίνκε στο Angers, μεταξύ άλλων. Κέρδισε το Βραβείο του Χρυσού Λιονταριού για το Lifetime Acheivement στη Μπιενάλε της Βενετίας του 2007, μια από τις υψηλότερες τιμές στον κόσμο της τέχνης και το Musée Pincé στο Angers, μεταξύ άλλων. Πέθανε το 2016 σε ηλικία 80 ετών.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: τηλ. 2261029617 & 6934312101 (κ. Δαμιανός Μωραΐτης) (read more…)

Εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, το περιεχόμενο αυτής της σελίδας διανέμεται σύμφωνα με την άδεια Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License